Waarom voel ik zoveel emotie
Waarom doet alles zoveel pijn
Het lijkt alsof mijn gevoelens
Veel erger dan die van anderen zijn
Ik wil die pijn niet voelen
Die emotie is zo zwaar
Hoe leer ik daarmee omgaan
Wist ik dat nu maar
Ik wil niet verdrietig zijn maar blij
Ik wil weer lachen en zingen
Maar dat kost tijd
Kostbare tijd die ik niet wil verspillen
Hoe kom ik hier doorheen...
En langzaam verdwijn je
In de mist van je geheugen
De ene dag herinner je
De andere dag
Een hoofd vol mist
Frustratie boosheid en verdriet
Elke minuut kan anders zijn
Je leeft in je eigen wereld
Waarin langzaam alles verdwijnt
En niets meer hetzelfde zal zijn
Vaak draait mijn wereldje lekker rond
Ik geniet dan van alle leuks in mijn leven
Maar soms ineens...
Stopt mijn wereldje met draaien
Hij blijft stilstaan
En ik kom ineens niet verder meer
Mooie dingen die zouden gebeuren
Gaan plotseling niet meer door
Mijn blijheid is ineens voorbij
Ik kan niets doen
Om de wereld weer door te laten draaien
Ik moet wachten, maar hoe lang
Ik wil verder met mijn leven
Ik wil groeien en niet terugvallen
In mijn oude narigheid
En dat is wat er nu gebeurd
Ik hoop dat de wereld snel weer draait
Zodat ik vooruit kan gaan
En weer gelukkig ben...
