Muur

Soms is het maar beter

Om een muur te bouwen

Heel hoog om je heen

Zodat niemand je kan raken

Op de plek

Waar jij het kwetsbaarst bent

Want soms is het teveel

En raakt de pijn te diep

Je wilt dan niet meer voelen

Datgeen wat jou hart vernielt

Achter die muur voel jij je veilig

En voel je je beschermd

Als ze je nu nog willen raken 

Doet de muur zijn werk

Waarom ben ik altijd bang

Waarom ben ik altijd bang

Dat ik mijn beste vriend kwijt ga raken

Het rare is 

Dat ik diep in mijn hart weet

Dat ik me daarom geen zorgen hoef te maken

Misschien juist 

Omdat hij zo bijzonder is

Is dat ik hem zo snel al mis

Met een enkel woord van hem

Weet ik dat ik ook

Voor hem bijzonder ben

Hopelijk raak ik die onzekerheid een kwijt

En duurt onze vriendschap tot in de eeuwigheid...

Als ik mijn eigen weg moet gaan

Als ik mijn eigen weg moet gaan

Zou jij dat zeggen tegen mij?

Zou jij het mij vertellen

Als onze vriendschap geen waarde meer heeft voor jou?

Of zou je zwijgen

En mij gewoon maar laten gaan

De afstand wordt steeds groter

En ik begrijp het niet

Maar als het zo moet zijn

Dat onze vriendschap zijn eind heeft bereikt

Laat het me dan weten

Zodat ik het af kan sluiten

En verder kan gaan met de herinnering

Van wat eens zo'n mooie vriendschap was

En vergeet nooit dat jij 

Altijd een speciale plek

In mijn hart zult houden

Wie jij bent

Wie jij bent in het leven

Is mij om het even

Leeftijd of kleur

Het is niet belangrijk

Het gaat om je innerlijke zijn

Als je goed bent voor een ander

Het leven lief hebt zoals ik

Zullen wij vrienden kunnen zijn

En wie weet 

Als wij hetzelfde denken

En hetzelfde willen

Dat wij dan samen

De wereld een klein beetje mooier kunnen maken...

Ik ben mezelf

Ooit was ik bang

Om mezelf te zijn

Bang

Voor wat een ander van me vond

En wat men van me dacht

Ik was bang

Om fouten te maken

Bang voor alles

Bang voor het leven

Bang óm te leven...

Maar nu ga ik al mijn angsten aan

Durf ik stevig in het leven te staan

Nu pak ik elke uitdaging

Met twee handen beet

En ik weet...

Ik ben niet meer bang

Ik ben mezelf!

Wij zijn samen een

Wij zijn samen een

Wij zijn nooit alleen

Woorden hebben wij niet nodig

Uitleg is overbodig

Zonder te praten

Weten wij van elkaar

Wat we voelen en bedoelen

Ook al zien we elkaar niet

We voelen wat de ander ziet

Wij zijn met elkaar verweven

Voor nu en in elk volgend leven

Love my soulmate 💕

Zou er iemand echt begrijpen

Zou er iemand echt begrijpen

Hoe ik mij van binnen voel

Zouden ze wel weten

Dat ik lach van buiten

Maar heel veel tranen huil van binnen?

Zouden ze merken

Dat ik het leven vaak heel erg zwaar vind?

Heel vaak denk ik van niet

Denk ik dat niemand mijn gevecht en mijn verdriet ziet

Want iedereen heeft het te druk

Met het leven van zijn eigen leven

En waarom zal ik dan vertellen

Hoe ik in gevecht ben met het leven

Daarom verwerk ik het in een gedicht

Dat lucht ook op

Al is het maar voor even...

Soms ben ik wel eens bang

Soms ben ik wel eens bang

Dat ik je nooit meer zal zien

Dat er in onze vriendschap

Altijd een afstand zal bestaan

Ik vraag me dan af

Wat het dan waard is

En of het vlammetje

Van onze bijzondere vriendschap

Misschien dan uit zal gaan

Soms heb ik het nodig

Om je even weer te zien

Dat je even bij me bent

Ik me even weer kan opladen

Aan jou energie

En dan

Kan ik alles weer aan...

Vergeten

Soms denk ik dat ik voor niemand belangrijk ben
Dan voel ik me ineens alleen
Het voelt alsof iedereen mij is vergeten
Ik val dan stil en weet niet meer te zeggen
Zie ik banden met mensen dan zo anders
Dan dat de rest van de wereld ze ziet?
Of verwacht ik gewoon teveel
En heeft de rest dat gewoon niet
Ik vind het maar verwarrend
En het doet vaak pijn
Omdat ik soms niet weet
Of vrienden echt wel vrienden willen zijn
Dit gevoel maakt me zo moe
Ik ben zo aan rust in mijn leven toe...

Als je je moeder moet missen

Als je je moeder moet missen

Sterft er een stukje van je hart

Zij heeft jou grootgebracht

Ze heeft je gemaakt tot wat je bent geworden

Ze heeft jou tranen gedroogd

En werd gelukkig van jou lach

Alles kon je bij haar kwijt

Al jou geluk, maar ook je pijn

Nu is ze er niet meer

Maar in jou hart en herinnering zal ze er altijd zijn

Je moeder missen doet je veel verdriet

Maar als straks het verdriet een plekje heeft gekregen

Hoef je alleen maar in je hart te kijken

Want daar blijven alle mooie herinneringen

Aan je allerliefste mama

Voor altijd bewaard...

*Gemaakt voor mijn lieve vriendin die haar moeder op veel te jonge leeftijd heeft verloren.

Ik wil me niet meer hechten

Ik wil me niet meer hechten

Aan mensen in mijn leven

Want altijd als ik dat doe

Raak ik ze toch weer kwijt

Ik wil aan geen mens

Mijn hart meer geven

Want als ik ga vertrouwen

Krijg ik toch weer spijt

Misschien kan ik maar beter alleen zijn

Dan doet niemand mij meer pijn

Dan kan ik eindelijk eens verder gaan

En zal ik veel sterker in het leven staan

Misschien kan ik mijzelf de rust dan geven

Die ik al zo lang zoek in mijn leven...