Wat is er nog over

Wat is er nog over

Van wat er ooit eens was

Jij verdwijnt steeds verder

Steeds verder uit mijn leven

Ik vraag me wel eens af

Hoeveel tijd moet ik het nog geven

Elke keer als de afstand groter wordt

Sterft er een stukje van mijn hart

Totdat er uiteindelijk

Niets meer over is

Ik weet niet wat ik nog moet doen

Zodat onze band weer hechter wordt

Moet ik loslaten?

Moet ik vasthouden?

Vertel jij mij het maar

Ik weet het niet meer

Het is gewoon te zwaar...

Verdrietig en alleen

Ik voel me depressief
Alleen en heb verdriet
Ik kan met niemand praten
Want ze begrijpen mij niet
Maar het enige wat ik wil
Is af en toe een arm om me heen
Heel even voelen : "Je bent niet alleen"
Gevoelens zijn moeilijk
Mensen lopen weg
Ze kunnen niet omgaan
Met wat ik vertel en wat ik zeg
Zou er ooit iemand zijn
Die het wel begrijp, mijn pijn?
Of blijf ik zitten met dit eenzame gevoel
Dat niemand echt wil weten hoe ik me voel?

Ik blijf op je wachten

Ik blijf op je wachten
Mijn hele leven lang
Ik blijf voor altijd wachten
Omdat ik echt niet zonder jou kan

Mag ik op jou blijven wachten
Mag ik er altijd voor jou zijn?
Ik wil jou altijd steunen
In jou verdriet en pijn

En misschien...
Misschien niet in dit leven
Zullen wij altijd samen zijn
Altijd...en niet alleen voor even

Sinds jij in mijn leven bent

Sinds jij in mijn leven bent
Is de wereld stukken mooier
Ik voel jou liefde voor mij elke dag
Zonder woorden begrijpen wij elkaar
Dat ik jou heb leren kennen
Vind ik heel bijzonder
Wat ik voor jou voel is moeilijk uit te leggen
Jij zit niet alleen in mijn hart
Maar in elke vezel van mijn lijf
En ik hoop dat jij daar eeuwig zult blijven
Want ik zal er eeuwig voor jou zijn

Loslaten doet pijn

Loslaten doet pijn

Ik kan het niet

Ik wil het niet

Het voelt niet fijn

Maar jij 

Hebt mij

Al heel lang geleden losgelaten

Ik heb zo hard gevochten

Om jou vast te houden

Maar jij ontglipt me

Elke dag meer

En dat doet zeer

Onze vriendschap was voor altijd

Maar langzaamaan

Raak ik je kwijt

En het enige wat ik kan doen

Is toekijken

Toekijken hoe je uit mijn leven verdwijnt...

Ik weet het zeker

Ik weet het zeker

Hoe moeilijk het soms is

Onze vriendschap doorstaat de zwaarste stormen

Als ik het even niet meer zie zitten

Geef jij mij kracht en moed

Om te vechten tegen de storm

Ik ben zo trots 

Dat jij mijn beste vriend wilt zijn

Jij bent een bijzonder mens

Een vriend, een maatje uit duizenden

Zoals jij er altijd voor mij bent

Zal ik er ook voor jou zijn

Voor eeuwig en altijd...

Ik wou dat ik kon verdwijnen

Ik wou dat ik kon verdwijnen

Heel ver hier vandaan

Ik wil echt niets meer voelen

Ik wil niet meer bestaan

Ooit voelde ik mij belangrijk

En wist dat jij er altijd zou zijn

Jij doet nog steeds je best

Maar ik voel dat het verdwijnt

Ik wil geen last zijn in jou leven

Ik wil alleen maar weten

Of ik echt nog wel belangrijk voor je ben

Laat me het weten laat me het voelen

Voordat ik straks echt verdwijn...

Zit er nog toekomst in onze vriendschap

Zit er nog toekomst in onze vriendschap

Of raak ik je nu echt kwijt

Heeft het allemaal nog zin

Nu jij bijna alleen nog maar zwijgt?

Binnenin mij gaat het steeds erger knagen

Ik durf het bijna niet meer te vragen

Moet ik dan toch maar op gaan geven

En verder gaan met mijn eigen leven?

Vertel mij toch wat wijsheid is

Ik heb toch recht op een antwoord

Of heb ik het mis?

Het doet pijn

Het doet pijn

Wanneer de bijzondere band

Met je beste vriend

Langzaamaan verdwijnt

Jij zwijgt in alle talen

Omdat je niet vrijuit kan praten

Maar wat blijft er dan nog over

Van het mooie tussen jou en mij?

Misschien is het beter

Om de band maar te breken

En dat we dan beide

Ons eigen leven maar gaan leven

Wat die akelige pijn

Die trek ik niet meer

Onze vriendschap

Eens zo bijzonder

Doet nu alleen nog maar zeer

Het vuur gaat uit

Ik probeer onze vriendschap

Met beide handen vast te houden

Maar langzaam glip jij weg uit mijn leven

Het vuur wat er ooit brandde

Is nu nog een piepklein vlammetje

En het zal niet lang meer duren

Voor het uit zal gaan

Ik probeer uit alle macht

Het vlammetje steeds weer aan te wakkeren

Maar hoe ik ook mijn best doe

Het lijkt niet meer te helpen

Misschien moet ik nu zelf

Het vlammetje maar doven

En af en toe nog eens denken

Aan hoe mooi het ooit was

Want ik heb niet meer de kracht

Om dit vuur nog in mijn eentje

Brandende te houden...

Levensles

Ze zeggen: "Van iedereen die je pad kruist in het leven leer je iets"

Maar ik weet nog steeds niet wat ik van ons contact moet leren

Onze band is zo complex maar ook zo sterk

Ik heb heel veel blijdschap ervaren

Maar ook vreselijk veel tranen gelaten

Heel vaak is het verschrikkelijk verwarrend

Door de signalen die jij geeft

Ik weet soms niet wat ik moet denken

Ik weet niet wat er echt in jou hoofd leeft

Werd het me maar eens duidelijk

Wat de les is die ik hieruit moet leren

Misschien zou de onrust in mijn hoofd

Zich dan eens tot rust weerkeren...

Hoe moet het nu verder

Hoe moet het nu verder

Nu wij zo weinig contact hebben

Is onze vriendschap daar wel tegen bestand?

Begrijp je dat ik altijd bang ben om jou te verliezen

Of is dat heel raar?

Ik begrijp het zelf soms niet

Dat gevoel van pijn en verdriet

Of komt dat door onze bijzondere band?

Voel jij dat ook of heb ik dat alleen

Zal ik ooit mijn onzekerheid en angst kwijt raken?

Of zal wat wij hebben die tijd niet vol kunnen maken...

Moe van het vechten

Ik ben moe van het vechten

Ik kan het niet meer

Het doet heel veel pijn

Het doet zo zeer

Ben ik dan echt zo slecht? 

Wat doe ik dan verkeerd?

Ik weet het niet

Ik weet het echt niet meer

Mijn kids keren me de rug toe

Dat heeft me gebroken

Komt dat ooit nog goed

Of kan ik daar beter niet meer op hopen

Zo bang om ook de belangrijkste in mijn leven te verliezen

Waarom is alles zo moeilijk

Waarom krijg ik dit allemaal voor mijn kiezen?

Ik ben zo moe

Ik kan de kracht niet meer vinden

Wanneer mag ik eens leven

Zonder al die pijn? 

Alles wat ik niet wil voelen

Alles wat ik niet wil voelen
Stop ik in een kast met laatjes
Met een heel groot slot
Er is een laatje voor mijn pijn
En eentje voor verdriet
Ook eentje voor mijn gebroken hart
En voor de tranen die niemand ziet
De kast die doe ik goed op slot
En leg de sleutel weg
Zo hoef ik niets te voelen
Van mijn moeilijke gevecht

Wat ik met jou heb

Wat ik met jou heb zal ik met niemand anders kunnen hebben

Niet in een relatie, niet met een andere man

Onze band is zo bijzonder

Iets wat ik nooit met een ander delen kan

Wij begrijpen elkaar zonder woorden

Elke lach en elke traan

Wat wij hebben zal nooit verloren gaan

Jij bent niet van mij

Maar toch voelt het zo

Ik leef alleen voor jou

En na de dood...

Zullen wij elkaar weer zien in een volgend leven